food+drink//Η παρασκευή του καφέ espresso

Έχουμε στην διαθεσή μας τους έτοιμους φρεσκοκαβουρντισμένους κόκους καφέ.

Η μία δόση καφέ 7-8 γραμμάρια (για έναν διπλό espresso χρειαζόμαστε δύο τέτοιες δόσεις):















Είμαστε λοιπόν έτοιμοι να φτιάξουμε τον καφέ μας. Πριν ξεκινήσουμε όμως δυό λόγια για τον καφέ: Ο καφές ποικιλίας Αράμπικα περιέχει περισσότερα απο 120 αρωματικά έλαια και περισσότερα απο 300 χημικά στοιχεία. Σε σύγκριση να σας πω ότι το κρασί περιέχει λιγότερα χημικά στοιχεία και αρωματικά !

Για να έρθουν όμως στο φλυτζάνι μας όλα αυτά τα αρωματικά έλαια δεν αρκεί η ατμοσφαιρική πίεση.Οι μέθοδοι παρασκευής του καφέ όπως φίλτρου, Ελληνικός και Αμερικάνικος βασίζονται στην ανάμιξη του νερού με τον καφέ σε συνθήκες κανονικής ατμοσφαιρικής πίεσης. Προκειμένου να καταφέρουμε να πάρουμε όσο το δυνατόν περισσότερα από τα "κρυμμένα" γευστικά στοιχεία του καφέ δεν μας αρκεί η πίεση της ατμόσφαιρας αλλά χρειαζόμαστε επιπλέον πίεση. Με την χρήση μιας πραγματικής μηχανής espresso το νερό οδηγείται να περάσει μέσα από τον καφέ με πίεση μεγαλύτερη από 8 ατμόσφαιρες. Έτσι στο ειδικό φίλτρο που περιέχει τον καφέ "στραγγίζεται" κυριολεκτικά όλη η γεύση και μένει ένας δίσκος με όλα τα άχρηστα στοιχεία του καφέ που φυσικά καταλήγει στο καλάθι των αχρήστων και όχι στο στομάχι μας.

Πολλοί νομίζουν ότι ο espresso είναι πολύ δυνατός καφές, πιο δυνατός από τον Νεςκαφέ. Όσον αφορά την γεύση φυσικά και είναι πολύ πιο δυνατός αλλά όσον αφορά την καφείνη είναι πολύ πιο ελαφρύς. Η περιεκτικότητα του espresso σε σχέση με τον όγκο του καφέ είναι πολύ υψηλή, η υψηλότερη από όλους τους καφέδες γιατί είναι συμπυκνωμένη σε μικρό όγκο αλλά η συνολική ποσότητα ενός espresso είναι πολύ μικρή (μόλις 50 ml όσο δηλαδή ένα φλυτζανάκι Ελληνικού καφέ) οπότε η τελική τιμή της καφείνης που καταναλώνουμε είναι μικρότερη από ένα ποτήρι φραπέ.

Αρχίζουμε λοιπόν! Αριστερά βλέπουμε τον
μύλο στον οποίο αλέθουμε τον καφέ και
δεξιά την μηχανή του espresso:



















Αλέθουμε τον καφέ αμέσως πριν την παρασκευή του για να εξασφαλίσουμε την ελάχιστη δυνατή απώλεια του αρώματος και της φρεσκάδας του. Η συνολική επιφάνεια του καφέ που είναι εκτεθιμένη στον αέρα είναι υπερπολλαπλάσια όταν ο καφές είναι σε μορφή σκόνης οπότε η αλλίωση είναι ταχύτατη. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον οι συσκευασμένοι καφέδες χάνουν πολύ γρήγορα το άρωμα τους μετά το άνοιγμα της συσκευασίας τους. Για να συμβάλει θετικά στην ποιότητα του espresso, ο μύλος του καφέ είναι απαραίτητο να διαθέτει τριβείς που "σκίζουν" τους κόκκους του καφέ και όχι τύπου "μπλέντερ" με λεπίδες που "κόβουν" τον κόκκο. Η κρίσιμη διαφορά είναι στην ομοιομορφία του μεγέθους του αλεσμένου καφέ, οι λεπίδες δεν έχουν την δυνατότητα να πετύχουν ίσα μέγεθη και αυτό έχει αρνητικό αποτέλεσμα στην ποιότητα του καφέ espresso. Oπως είπαμε και παραπάνω ο στόχος μας είναι να περάσει το νερό ομοιόμορφα μέσα από τον καφέ για να πάρουμε όλο το άρωμα και την γεύση που βρίσκεται μέσα του.

Βλέπουμε λοιπόν τον αλεσμένο καφέ μέσα στο
ειδικό φίλτρο (στα Αγγλικά portafilter):

















Ήρθε η ώρα να χρησιμοποιήσουμε το ειδικό εργαλείο για να συμπιέσουμε με το χέρι μας τον καφέ. Για άλλη μια φορά θέλουμε να εξασφαλίσουμε την συνεχόμενη ροή του νερού μέσα από τον καφέ χωρίς ασυνέχειες ή κενά.

Ιδού λοιπόν το tamper:
















Κάποιος φίλος μου είπε ότι μοιάζει με σφραγίδα, αλλά η διαφορά είναι ότι το κάτω μέρος είναι απολύτως επίπεδο για να μπορέσουμε μετά την πίεση που ασκούμε με το χέρι μας στον καφέ να "γυαλίσουμε" την επιφάνεια του καφέ και να εξασφαλίσουμε έτσι ότι δεν θα πέσουν κατάλοιπα καφέ στο φλυτζάνι μας.

Ο καφές είναι προ-πιεσμένος και έτοιμος για
την τελική επεξεργασία:
















Κουμπώνουμε το portafilter στην μηχανή του espresso και πατάμε το κουμπί. Μετά από μερικά δευτερόλεπτα αρχίζει η ροή του καφέ, λίγες σταγόνες στην αρχή και κατόπιν μια συνεχόμενη ροή. Οι Ιταλοί ονομάζουν αυτήν την συνεχόμενη ροή του καφέ coda di topo γιατί θυμίζει την ουρά του ποντικού:


















Μετά από περίπου 25 δευτερόλεπτα αρχίζουν να εμφανίζεται καφεκίτρινη χροιά στην επιφάνεια του καφέ (δυστυχώς δεν κατάφερα να σας την εμφανίσω στην φωτογραφία, ίσως γιατί έτσι σίγουρα θα κατέστρεφα τον καφέ) . Αυτό είναι το σημάδι ότι ο καφές είναι έτοιμος, αν συνεχίσουμε για περισσότερη ώρα ο καφές μας θα πικρίσει, οπότε σταματάμε άμεσα.



















Επιτέλους ο καφές μας είναι έτοιμος:















Στο πάνω μέρος διακρίνουμε το καϊμάκι (στα Ιταλικά la crema) που εμπεριέχει όλο το μοναδικό άρωμα και την γεύση του καφέ. Ο espresso καταναλώνεται άμεσα για να προλάβουμε να γευτούμε την μοναδική γεύση του. Η δε προσθήκη ζάχαρης είναι εντελώς προαιρετική μια και ένας καλός Βραζιλιάνικος καφές έχει γλυκές ιδιότητες από μόνος του. Η δε επίγευση με τόνους σκούρας σοκολάτας μπορεί να μείνει στο στόμα μας ακόμα και 20-30 λεπτά αργότερα από την ώρα που καταναλώσαμε τον espresso!

Η όλη διαδικασία που ίσως σας φαίνεται περίπλοκη δεν χρειάζεται περισσότερο από 5 λεπτά αλλά προσωπικά τα διαθέτω ευχαρίστως για να μπορώ να απολαύσω τον καφέ μου όπως ακριβώς θέλω κάθε μέρα. Επίσης να μην ξεχάσω να σας πω ότι η μηχανή του espresso που διαθέτω δεν χρησιμοποιεί κανενός είδους αυτοματισμό όπως κάποιες άλλες που υπάρχουν στην αγορά οι οποίες με το πάτημα ενός μόνο κουμπιού κάνουν σχεδόν όλα τα βήματα που σας περιέγραψα πιο πάνω. Δεν είναι θέμα οικονομίας για μένα η χρήση της χειροκίνητης μηχανής espresso, αν και όντως είναι φτηνότερη από τις super-duper αυτόματες, αλλά δυνατότητας ελέγχου του κάθε σταδίου της διαδικασίας της παρασκευής του καφέ.

πως να φτιαξετε την τελεια ζεστη σοκολατα

Η κίνηση της εταιρείας Cadbury, της μεγαλύτερης εταιρείας παραγωγής γλυκισμάτων και σοκολατοειδών μαζί με τη Mars παγκοσμίως, να λανσάρει στις αρχές της δεκαετίας του ’90 μια μορφή «σοκολάτα light» με χαμηλές θερμίδες, αποδείχτηκε, σύμφωνα με τη Guardian, «εγκληματική» για τους λάτρεις του αχνιστού ροφήματος. Τάχιστα, η αγορά γέμισε με νερόβραστα υποκατάστατα σοκολάτας, ενώ η κλασική, πραγματική -καλώς εννοούμενα- πηχτή ζεστή σοκολάτα άρχισε να καθίσταται «ντεμοντέ».
Φυσικά, οι περισσότεροι έχουμε υποκύψει στα υποκατάστατα. Ωστόσο, στα μεγάλα κρύα, όταν η Άνοιξη μοιάζει ακόμα πολύ μακριά (καλή ώρα), τα απογεύματα που νυχτώνει νωρίς, γενικά εκεί που νιώθεις ότι χρειάζεσαι κάτι δυνατό και δυναμωτικό, η πραγματική ζεστή σοκολάτα είναι ένας καλός σύντροφος.
Η επιλογή της σοκολάτας
Μιας και η ίδια η σοκολάτα είναι ο «πρωταγωνιστής», η επιλογή της δεν είναι καθόλου ήσσονος σημασίας ζήτημα. Στις περισσότερες συνταγές, ακόμα και εκείνες των Hairy Bikers και του Jamie Oliver, προτιμάται συνήθως, η απλή τυπική σοκολάτα, δηλαδή η στερεή με 70% περιεκτικότητα σε κακάο, που μοιάζει η επιλογή-πιλότος και για μαγειρικούς σκοπούς. Η σοκολάτα γάλακτος είναι η επιλογή Νο2, ανάλογα με το πόσο σοκολατένιο ή γλυκό θέλετε να είναι το τελικό αποτέλεσμα.
Ενώ βέβαια, η σοκολάτα γάλακτος δίνει μία γλυκύτερη, πιο απαλά κρεμώδη αίσθηση, οι «ειδικοί» και γευσιγνώστες προτιμούν τελικά, την κλασική εκδοχή με τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε κακάο.
Είναι αλήθεια ότι πολλές σοκολάτες έχουν τόση πολλή ζάχαρη, που γίνονται ακατάλληλες για πρώτη ύλη του σχετικού ζεστού ροφήματος.
Περισσότερο καταλήγουν να δημιουργούν κάτι που μοιάζει σαν γέμιση προφιτερόλ. Οι «ειδικοί» επιμένουν: Αν θέλετε να πετύχετε «σοβαρό» αποτέλεσμα στη ζεστή σοκολάτα, χρησιμοποιήστε την πιο πικρή στερεή σοκολάτα που μπορείτε να βρείτε και στη συνέχεια θα τη γλυκάνετε ανάλογα με τις διαθέσεις σας.
Τυπικό παράδειγμα τέτοιας σοκολάτας είναι η μαύρη της Βενεζουέλας (με 100% καθαρό κακάο). Με το που διαλυθεί η συγκεκριμένη σοκολάτα μέσα στο γάλα, πρέπει να προσθέσετε ζάχαρη –τη χρειάζεται οπωσδήποτε. Ακόμα και έπειτα από την παρέμβαση αυτή, η σοκολάτα διατηρεί μια έντονα πικρή χροιά.
Ο συγγραφέας David Lebovitz (που έχει γράψει μεταξύ άλλων και το «Μεγάλο Βιβλίο της Σοκολάτας») συστήνει μια συνταγή εκ Βρυξελλών, στην οποία γίνεται συνδυασμός κλασικής μαύρης σοκολάτας και σοκολάτας γάλακτος σε αναλογία 2:1, επισημαίνοντας ωστόσο ότι η αναζήτηση της σωστής σοκολάτας, με αναγραφή στη συσκευασία της περιεκτικότητάς της σε κακάο, είναι κι εδώ κλειδί για την επιτυχία. Έτσι, καταλήγουμε σε ένα αποτέλεσμα πλουσιότερο από εκείνο της απλής μαύρης σοκολάτας, με τον τόνο νοστιμιάς που δίνει η γλυκύτητα της σοκολάτας γάλακτος, με δυο λόγια σε ένα θεσπέσιο συνδυασμό των δύο «κόσμων» σοκολάτας. Οι Βέλγοι αποδεικνύονται πραγματικά γνώστες όταν πρόκειται για τέτοιους συνδυασμούς.
Ο Jamie Oliver πάλι, προσθέτει επιπλέον σκόνη κακάο στη δική του Epic Hot Chocolate, ενώ για να τη «σφίξει» χρησιμοποιεί και κορν φλάουρ.
Γάλα εναντίον κρέμας ή μήπως όχι;
Η καθιερωμένη συνταγή για ζεστή σοκολάτα είναι αναμφισβήτητα αυτή με πλήρες γάλα, ωστόσο η ιδέα του να «παίξει» κανείς με κάτι γευστικά πιο πλούσιο είναι ελκυστική. Στο διαδίκτυο μπορεί να βρει κανείς συνταγές όπου στο τελικό στάδιο παρασκευής του ροφήματος, προστίθενται 200ml κρέμας γάλακτος –τίποτα τρομερό σε σχέση με το ένα και πλέον λίτρο γάλακτος που έχετε ήδη χρησιμοποιήσει αλλά αρκετό για μια αρχοντική απαλότητα στη γεύση.
Η λογική όμως, της αναλογίας π.χ. 150ml κρέμας γάλακτος για 600ml γάλα, μπορεί να ακούγεται καλή στη θεωρία, ωστόσο δίνει ένα αποτέλεσμα που προσιδιάζει περισσότερο σε επιδόρπιο παρά σε ρόφημα.
Από την άλλη πλευρά, η επιλογή για χρήση ημιαποβουτυρωμένου γάλακτος, ενώ κάνει το ρόφημα πιο «ευχάριστο», σκοτώνει τη σχετική πικρότητα που δίνει το πλήρες γάλα (και σε τελική ανάλυση, πόσο τρομερή είναι η διαφορά 1,8% σε λιπαρά;). Το να προσπαθεί κανείς να μετατρέψει τη ζεστή σοκολάτα σε κακώς εννοούμενο «υγιεινό» ρόφημα είναι καταστρεπτικό.
Το άρωμα
Τα γλυκά καρυκεύματα είναι εδώ και πολύ καιρό μια συνήθης προσθήκη στα ροφήματα σοκολάτας –για παράδειγμα, στο Μεξικό, που αποτελεί κομμάτι της πάλαι ποτέ πατρίδας των Mayas, η κανέλα και η βανίλια είναι «σίγουρες» προσθήκες. Σε συγκεκριμένες συνταγές, την κανέλα και τη βανίλια ακολουθεί στο τέλος και το τριμμένο μοσχοκάρυδο. Ο κίνδυνος εδώ είναι να φύγει το γευστικό κέντρο βάρους από τη σοκολάτα (στο κάτω κάτω γι’ αυτήν γίνονται όλα!) και να πέσει στη βανίλια ή στο μοσχοκάρυδο. Ωστόσο η κανέλα, ταιριάζει «διαολεμένα» προσθέτοντας γευστικά, χωρίς να κλέβει την παράσταση από τη σοκολάτα…
Η παράδοση των Mayas είναι επίσης, η έμπνευση για τη χρήση δύο κόκκινων chillies για όσους προτιμούν τη σοκολάτα τους πικάντικη. Ενώ όμως, η τεχνητή «ζέστη» που δίνουν στο ρόφημα τα μπαχαρικά είναι ενδιαφέρουσα, χάνεται κάθε έννοια πραϋντικού ροφήματος, όπως είναι από τη φύση της η σοκολάτα.
Η μέθοδος παρασκευής
Μετά από πολλές δοκιμές και απόπειρες, οι περισσότεροι έχουν καταλήξει ότι η πιο πρόσφορη μέθοδος παρασκευής της ζεστής σοκολάτας είναι η εξής: ανακατεύουμε την κομμένη σε κομματάκια σοκολάτα σε μια μικρή ποσότητα γάλακτος, μέχρι να δημιουργήσουμε μια «πάστα» κι έπειτα προσθέτουμε το υπόλοιπο γάλα. Σε αντίθεση με άλλες συνταγές που επιμένουν στην προσθήκη του γάλακτος μια κι έξω, η μέθοδος των δύο σταδίων και καλύτερο αποτέλεσμα δίνει και μικρότερο κόπο απαιτεί.
Η τέλεια ζεστή σοκολάτα
Η σοκολάτα είναι ένα must σχεδόν για τον καθένα –θυμηθείτε ότι το μόνο που έχετε να χάσετε, αν την ερωτευτείτε και ξεπεράσετε τα όρια στην κατανάλωσή της, είναι η καλλίγραμμη μέση σας.
Ιδού λοιπόν η ιδανική συνταγή (για 2 άτομα):
450ml πλήρες γάλα
70g σοκολάτας με περιεκτικότητα 70% σε κακάο, καλά κομμένης ή και τριμμένης
30g καλής ποιότητας σοκολάτας γάλακτος, καλά κομμένης ή τριμμένης
75ml κρέμα γάλακτος
¼ κουταλάκι του γλυκού κανέλα
ένα μυτάκι του κουταλιού αλάτι
Ζεστάνετε 150ml γάλα, σε κατσαρόλα σε μεσαία φωτιά και ανακατέψτε μέσα τη σοκολάτα. Συνεχίστε να ανακατεύετε μέχρι η σοκολάτα να λιώσει μες στο γάλα, κι έπειτα προσθέστε το υπόλοιπο γάλα και την κρέμα γάλακτος.
Συνεχίστε να βράζετε, μέχρι το μείγμα να γίνει ζεστό (χωρίς όμως να βράσει) και στη συνέχεια προσθέστε την κανέλλα και το αλάτι. Δοκιμάστε, και όταν θεωρήσετε ότι είναι έτοιμο, σερβίρετε. Για ένα αφρώδες αποτέλεσμα, ανακατέψτε γρήγορα πριν το σερβίρισμα.
Δεν συμφωνείτε κι εσείς ότι η ζεστή σοκολάτα είναι ό,τι καλύτερο έχει μπει ποτέ σε κούπα;
πηγη:click@life

food+dring//KAFES foto alboum

food+dring//ΠΩΣ ΝΑ ΦΤΙΑΞΕΤΕ ΤΟΝ ΤΕΛΟΙΟ ΚΑΦΕ

Πως  φτιάξετε τον τέλειο καφέ. Υπάρχουν οι “4 βασικές αρχές” της αναλογίας, της άλεσης, του νερού και της φρεσκάδας που είναι πολύ σημαντικές. Εξοπλιστείτε με λίγες βασικές γνώσεις για τον καφέ και θα μπορείτε και εσείς να φτιάξετε τον τέλειο καφέ.

Αναλογία

Χρησιμοποιήστε τη σωστή αναλογία καφέ και νερού- αυτό είναι και το πιο καθοριστικό βήμα για τον τέλειο καφέ. Για έναν γευστικό φλιτζάνι καφέ, εμείς συνιστούμε την αναλογία: 10 γραμ. καφέ για κάθε 180 ml νερού.
Αν αυτός ο καφές είναι πολύ δυνατός για τη γεύση σας μπορείτε να προσθέσετε λίγο ζεστό νερό.
10 γραμ. καφέ —180ml νερού

Άλεση

Οι διαφορετικές μέθοδοι παρασκευής καφέ απαιτούν διαφορετικό τρόπο άλεσης. Γενικά όσο πιο λίγο διαρκεί η διαδικασία παρασκευής τόσο πιο ψιλή η άλεση, και αυτό γιατί η επαφή του νερού με τον καφέ μπορεί να επιδράσει στη γεύση του. Για παράδειγμα, ο τριμμένος καφές για μια μηχανή espresso πρέπει να είναι αρκετά ψιλοκομμένος γιατί ο κύκλος παρασκευής του διαρκεί μόνο 18-23 δευτερόλεπτα.
Αν πρόκειται για παρασκευή καφέ σε καφετιέρα γαλλικού τύπου με έμβολο, τότε ο καφές θα πρέπει να είναι χοντροκομμένος γιατί θα παραμείνει σε επαφή με το νερό για 4 λεπτά.
Μηχανές Espresso —Λεπτό άλεσμα
Μηχανές φίλτρου —Μεσαίο άλεσμα
Καφετιέρα γαλλικού τύπου με έμβολο —Χοντρό άλεσμα

Νερό

Ένα φλιτζάνι καφέ είναι 98% νερό. Για τον λόγο αυτό το νερό που χρησιμοποιείτε για να φτιάξετε τον καφέ σας πρέπει να είναι φρέσκο , με καθαρή γεύση και χωρίς πρόσθετα στοιχεία. Νερό στη θερμοκρασία βρασμού (90ο το 96οC) είναι ιδανικό για να βγάλει όλη τη γεύση του καφέ. Αν το νερό βρίσκεται σε χαμηλότερη θερμοκρασία δεν θα έχετε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Καθαρό νερό —Καλύτερος καφές

Φρεσκάδα

Ο καφές είναι ένα φρέσκο προϊόν και οι εχθροί του είναι το οξυγόνο, το φως, η ζέστη και η υγρασία. Για να διατηρήσετε πάνω από μία εβδομάδα τον καφέ φρέσκο, φυλάξτε τον σε ένα αδιαφανές, αεροστεγές δοχείο σε θερμοκρασία δωματίου. Για ακόμα καλύτερα αποτελέσματα ο καφές θα πρέπει να αλέθεται αμέσως πριν την παρασκευή του.

food+dring//O KAΦΕΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΦΕ

Ο καφές είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχειά τού πολιτισμού της ανθρωπότητας και ένας από τους βασικότερους παράγοντες της εξέλιξης της.
Πρωτοεμφανιζόμενος στην Αιθιοπία το 575 μ. Χ έως το 850 μ. Χ και αφού πέρασε Αραβία -Μέση Ανατολή -Ευρώπη -κατέληξε στο Νέο Κόσμο
Ο καφές προέρχεται από τον καρπό αειθαλούς δέντρου που ευδοκιμεί σε τροπικά και υποτροπικά κλίματα.
Οι καρποί του μοιάζουν με κεράσια και μυρίζουν σαν γιασεμί.Σε κάθε κεράσι βρίσκονται προστατευμένα από το εξωτερικό περίβλημα και σάρκα, δυο σπέρματα, καθένα από το οποία περιβάλετε από λεπτή μεμβράνη (περγαμηνή).
Χρειάζονται περίπου 4000 χιλιάδες κόκκοι για μια λίβρα καβουρδισμένου καφέ.
Η λέξη coffee που σημαίνει ρόφημα προέρχεται από την Αραβική λέξη qahwah
Ο Μπανεσιους, συγγραφέας τού 18 αιώνα αναφερόμενος στο μύθο των κατσικιών που χορεύουν, συμφωνά με το οποίο ένας Αραβας βοσκός παραπονέθηκε στον Ιμάμη του χωριού, ότι τα ζώα του κάποιες βραδιές δεν κοιμόντουσαν, αλλά χόρευαν όλη την νύχτα.
Ο Ιμάμης ερευνώντας βρήκε ότι τα ζώα είχαν φάει κάποιους σαρκώδεις καρπούς θάμνων και αποφάσισε να τους δοκιμάσει και ο ίδιος. Αφού έβρασε τους καρπούς σε νερό και ήπιε το ποτό διαπίστωσε ότι μπορούσε να μείνει ξάγρυπνος όλη την νύχτα χωρίς πρόβλημα. Μετά την εμπειρία αυτή καθιέρωσε στους μοναχούς του να πίνουν το ποτό αυτό κάθε βραδύ για να παραμένουν ξάγρυπνοι στις λειτουργίες.
Αρχικά ο καφές καταναλώνονταν σε θρησκευτικές τελετές μετά από ιατρική συνταγή.
Μετέπειτα απέκτησαν την συνήθεια να πίνουν καφέ όλες οι θρησκευτικές κοινότητες και πέρα από αυτές.


Η κατανάλωση του νέου ποτού εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα και σε πολίτες που το έπιναν στα σπίτια τους η σε δημοσίους χώρους. Έτσι ο καφές σε λίγο διάστημα έγινε γνωστός στην Αραβία, Αίγυπτο, Συρία, Βόρεια Ευρώπη, Ισπανία, Βόρεια Αφρική Ινδία μέσω των Μουσουλμάνων. Τα δε δυο πρώτα καφενεία δημιουργηθήκαν στην Κωνσταντινούπολη τον 16 αιώνα από ένα ζευγάρι Συρίων. Τα καφενεία γινόταν όλο και περισσότερα, πιο πολυτελή με αναπαυτικά καθίσματα, όπου σύχναζε κόσμος από όλες τις κοινωνικές τάξεις.
Ο Sir Gorge Sandys γραφεί ότι στην Τουρκία κάθονται όλη την ημέρα και απολαμβάνουν το μαύρο ποτό που ονομάζεται καφές σε μικρό σκεύος από πορσελάνη με γεύση που κάνει καλό στην πέψη και αυξάνει την εγρήγορση.
Τον 16 αιώνα ο καφές έφθασε στην Ευρώπη γνωστοποιώντας την δύναμη του.
Οι Βενετοί έμποροι πρώτοι έφεραν από την Μέκκα στην Βενετιά τα πρώτα τσουβάλια.
Τον ίδιο καιρό Ολλανδοί έμποροι μετέφεραν το πρώτο δενδρίλιο από την Μέκκα στην Ευρώπη κλέβοντας το.
Έπειτα μεταφυτεύθηκε στην Ολλανδική αποικία της Ιάβας στην Κυβέλη στο Τιμόρ στο Μπάλι στην Κεϋλάνη. Ακολούθησαν οι Γάλλοι μέχρι που έφθασε στον Νέο Κόσμο. Όλοι οι Ευρωπαίοι αποικιοκράτες έπαιρναν μαζί τους τον καφέ όπως και οι καθολικοί Ιεραπόστολοι όπου και να μετανάστευαν.
Μέχρι το 1830 οι κορυφαίοι προμηθευτές της Ευρώπης σε καφέ ήταν οι Ολλανδικές αποικίες της Ιάβας και της Σουμάτρας. Η μετανάστευση του καφέ στη Βραζιλία έγινε το 1700 όπου αναπτύχθηκε και εξαπλώθηκε μέσα στη ζούγκλα ύστερα από πολύ κόπο και χρόνο. Αρκετές χιλιάδες σκλάβοι ανέλαβαν την φυτεία και εσοδεία του καρπού.
Αρχικά ο καφές στην Ευρώπη θεωρείτο φάρμακο για να καταπραΰνει ασθένειες όπως αρθρίτιδα, πέτρα στα νεφρά, ιλαρά, βήχα, καταπολέμηση της ναυτίας, μέθης από τους φαρμακοποιούς και ομοιοπαθητικούς.
Στην Ιαπωνία ο καφές θεωρείτο ότι έχει ουσίες που κάνουν καλό στο δέρμα, για αυτό οι άνθρωποι κυριολεκτικά θάβονταν μέσα σε καβουρδισμένο καφέ για ώρες.
Αλλοι θεωρούσαν τον καφέ ως διεγερτικό που ξυπνά την έφυα και την κινητικότητα.
Η Ιταλία ήταν από τις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες που εισήγαγαν καφέ.

food+dring//ΦΤΙΑΧΝΟΝΤΑΣ ΕΣΠΡΕΣΟ

Στη διαδικασία του εσπρέσο η μορφή του μπάρμαν έχει μια πολύ σημαντική θέση. Το επάγγελμα του μπάρμαν απαιτεί εμπειρία, τεχνική ικανότητα, γνώσεις ως προς τη διαχείριση των προϊόντων και του εξοπλισμού που διατίθεται για την προετοιμασία του τέλειου  καφέ εσπρέσο.

Η διαχείριση

Χαρμάνι:

• επιλέγει την ποιότητα, διαχειρίζεται την αποθήκη και ελέγχει τη συνεχή ποιότητα.

Άλεσμα:

• ρυθμίζει τη δόση βάσει των κλιματικών αλλαγών.
• αλέθει μόνο την απαραίτητη ποσότητα καφέ.

Δοσολογία:

• ρυθμίζει τη σωστή δόση του καφέ (6,5-7g).

Συμπίεση:

• προχωρά στη σωστή συμπίεση του αλεσμένου καφέ μέσα στο φίλτρο (15-20 kg).

Νερό:

• εξετάζει το καλύτερο σύστημα διαχείρισης του νερού για τις ανάγκες του.

Εξαγωγή:

• γνωρίζει τη σωστή διαδικασία κατά την προετοιμασία (ρυθμίζει τη ροή και τα στόμια ατμού την κατάλληλη στιγμή, καθαρίζει το φίλτρο πριν τη σύνδεση, αδειάζει τα υπολείμματα του καφέ, κρατά τις θήκες των φίλτρων ζεστές).

Φλιτζάνια και αξεσουάρ:

• επιλέγει τα κατάλληλα φλιτζάνια και τα τοποθετεί με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι λειτουργικά επάνω στην επιφάνεια
• οργανώνει το χώρο εργασίας.

Υπηρεσία:

• ταχύτητα, καθαριότητα, ευγένεια, χαμόγελο και προσοχή στην παρουσίαση.

Ο έλεγχος

Μηχάνημα:

• ελέγχει την τιμή της πίεσης στο λέβητα (περίπου 1 atm).
• ελέγχει την τιμή της πίεσης του νερού χρήσης κατά τη διάρκεια της παροχής (8-10 atm).
• ελέγχει τη θερμοκρασία του νερού για την παροχή (88-92C).
• ελέγχει την κατάσταση της μηχανής (φλάντζες, σωληνάκια, θήκη φίλτρου, φίλτρο και στόμια).
• βεβαιώνεται ότι ο χρόνος αφαίρεσης είναι περίπου 25-30 δευτερόλεπτα και το όγκος 25-30 cc.

Μύλος δόσης:

• ελέγχει το βαθμό αλέσματος.
• ελέγχει τη φθορά του αλέσματος.
• ελέγχει τη δόση και τη σωστή ποσότητα του αλέσματος στο δοσομετρητή.

Φλιτζάνια:

• ελέγχει τη θερμοκρασία των φλιτζανιών. (40C).

Νερό:

• ελέγχει τη σκληρότητα του νερού και την περιεκτικότητα του σε χλώριο.

Συντήρηση

Μηχάνημα:

• καθαρίζει τις φλάντζες, τα σωληνάκια, τη θήκη φίλτρου, το φίλτρο και τα στόμια.
• καθαρίζει την επιφάνεια όπου ακουμπάνε τα φλιτζάνια, το δοχείο αδειάσματος και το ακροφύσιο του ατμού.
• καθαρίζει το σύστημα με το τυφλό φίλτρο. (σκονη καθαρισμου)
• καλεί τον τεχνικό για γενικό έλεγχο κάθε 6 μήνες.

Μύλος δόσης:

• καθαρίζει την καμπάνα, το μύλο και το δοσομετρητή.
• καλεί τον τεχνικό για την αλλαγή των φθαρμένων τμημάτων των μύλων.

Φλιτζάνια:

• αντικαθιστά τα φθαρμένα ή ραγισμένα φλιτζάνια.

Νερό:

• αλλάζει το νερό του λέβητα.

Εξάρτημα καθαρισμού:

• κάνει ανανέωση και αλλάζει τις ρητίνες.

αλλάζει τις ρητίνες με βάση τις υποδείξεις του τεχνικού εγκατάστασης.